შესყიდვებში მექრთამეობა მკაცრად ისჯება?

მიწის ან საცხოვრებელი სახლის მემკვიდრე აღმოჩნდა უცხოეთის მოქალაქე, რომელმაც გადაწყვიტა გაყიდვა. ერთი შეხედვით, რა სამართლებრივი რისკებია? რასთან დაკავშირებით უნდა ვიყო ფრთხილად, რათა შემდგომში ბინადრობის თემები არ გაირკვეს ვიღაცას?

მოკლედ, როგორ მიმდინარეობს ელექტრონული ტენდერი საქართველოში? რომელი ეტაპები უნდა გავიარო? იქნება თუ არა გასაჩივრების შესაძლებლობა, თუ ვერ მოვიგებ?

თუ ბავშვი უკვე იშვილეს, შემდეგ მეუღლე ვიხდი მის მზრუნველობას. ანუ, ფაქტობრივად, ახალი ოჯახი იქმნება. შეიძლება თუ არა თავდაპირველი შვილად აყვანის სტატუსი გაუქმდეს?

თუ სატრანსპორტო კომპანიის მიერ მუდმივად ხდება დაგვიანება, ტვირთის წუნდობა ან ფორმალურად ხელშეკრულებას არღვევს, დამკვეთს უფლება აქვს გამოიყენოს რიგი ზომები. მაგრამ საკმარისია თუ არა ერთჯერადი შეცდომა? ჩვეულებრივ, კანონმდებლობასა და პრაქტიკაში ‘არსებითი დარღვევა’ (შესაბამისად, significant breach) არის საჭირო. ანუ ისეთი დარღვევა, რომელიც მნიშვნელოვნად აზარალებს დამკვეთის ინტერესს.

ტვირთის დროულად მიტანა განისაზღვრება ხელშეკრულებაში დადებული ვადით. თუ ხელშეკრულებაში წერია კონკრეტული თარიღი ან დროის შუალედი, გადამზიდველმა უნდა შეასრულოს ეს პირობა. თუ ასეთ ვადას ვერ ასრულებს, შეიძლება დაზარალებულმა მხარემ მოსთხოვოს დაგვიანებისთვის კომპენსაცია. თუმცა, ზოგჯერ პრეტენზია არ წარმოიქმნება, თუ დაგვიანება გამოწვეულია ფორსმაჟორით ან დამკვეთის ცოდვით.

ვნერვიულობ, რომ ფინანსური დეტალები ან ოჯახის კონფიდენციალური ამბები შეიძლება გახდეს საჯარო, თუ წარმომადგენელი მოსამართლეს წარუდგენს ესყველაფერს. როგორ ავიცილო თავიდან?

მეუღლესთან გვყავს საერთო ქონება, ბავშვი 아직 nhỏა. ანდერძის გაკეთება ვიფიქრე, მეუბნებიან რატომ? ჩემს სახელზეა ქონება, ავტომატურად çocuklara დარჩებაო. რა უპირატესობა აქვს ანდერძს?

მარტო სასამართლო იქნება უფრო მყარი, მაგრამ ზოგი ამბობს, მედიაცია უფრო სწარაფი და იაფიაო. რა უპირატესობა აქვს ამას სავაჭრო ურთიერთობებში?

ვწერ, რომ ჩემს წარმომადგენელს არა აქვს უფლება, წინასწარ ფინანსურ გარიგებებზე ხელის მოწერა. პროტოკოლში ეს ჩაიწერა. მაგრამ რა მოხდება, თუ ის მაინც მოაწერს?